|
|
ديويد استروناخ |
انگلستان |
|
|
  تاریخ تولد: 1931
تاریخ درگذشت: 2020
ديويد استروناخ در گوردون استون و سنتجان كالج كمبريج تحصيل كرد و بهدريافت درجه فوق ليسانس نائل آمد. از 1955 تا 1956 پژوهشگر و از 1957 تا 1958 عضو انستيتوي باستانشناسي بريتانيا در آنكارا بود.
از 1957 تا 1960 عضو مدرسه باستانشناسي بريتانيا در عراق و از 1960 تا 1961 وابسته باستانشناسي آكادمي بريتانيا در ايران بود. در 1960 در رأسالأميه، از 1960 تا 1962 در ياريمتپه و از 1961 تا 1963 در پاسارگاد سرپرستي حفاريها را برعهده داشت. از 1961 مدير انستيتوي مطالعات ايراني بريتانيا بود و در 1966 عضو مكاتبهاي انستيتوي باستانشناسي آلمان گرديد. در 1967 دستيار مدير حفاريهاي شهر قومس و استاد ميهمان در رشته هنر و باستانشناسي ايران در دانشگاه پنسيلوانيا بود. از 1967 حفاريهايي به سرپرستي وي در تپه نوشيجان بين همدان و ملاير انجام يافت و بقاياي يكي از پاسگاههاي دوره هخامنشي و بناي آتشگاهي از دوره مادها و پارهاي از بازماندههاي تمدن اشكاني بازيافته شد. او در حفاريهاي خود به بقاياي شهر قديمي سيراف در جنوب ايران، در محل بندر طاهري امروز، دست يافت و با توجه به بقاياي مسجد، بازار، منارهها، گرمابهها، مركز سفالگري و كاروانسراهاي اين شهر، قدمت و سوابق تاريخي سيراف را به اثبات رسانيد. در 1973 استاديار دانشگاه ادينبرا و عضو انستيتوي باستانشناسي آلمان بود. وي در انجمن عتيقهشناسان لندن نيز عضويت داشت. درحال حاضر در دانشگاههاي ايالات متحده آمريكا بهتدريس اشتغال دارد.
آثار:
- توسعه و رواج وسايل فلزي در اوايل عصر برنز در آناتولي
- اشياي فلزي مكشوفه در حفاريهاي نمرود در 1957
- پيدايش سنجاق سينه در شرق نزديك
- گنجينهاي از اشياي فلزي اوليه مكشوفه در بيجه سلطان در 1958
- حفاريهاي رأسالأميه
- حفاريهاي پاسارگاد : نخستين گزارش مقدماتي
[اين مقاله با عنوان و مشخصات زير به فارسي ترجه و چاپ شده است:
« حفاريهاي پاسارگاد در سال 1963»، ترجمه حميد محامدي، نشريه انجمن فرهنگ ايران باستان، ج4، ش 1-7]
- اشياي فلزي مكشوفه در ارسميه واقع در نيمفاس
- حفاريهاي پاسارگاد : دومين گزارش مقدماتي
- حفاريهاي پاسارگاد: سومين گزارش مقدماتي
- آتشكده كوه شهرك
- «سه آرامگاه برجي هشت ضلعي از دوران سلجوقي در ايران» (با همكاري)
[اين مقاله با عنوان و مشخصات زير به فارسي ترجمه و چاپ شده است:
« سه آرامگاه برجي از دوران سلجوقي»، ترجمه مجيد وهرام، بررسيهاي تاريخي، ج4، ش6/5، 1348، 335-398؛ ج5، ش1، 1349، 145-202]
- معابد برجي اورارتويي و هخامنشي
- تپه نوشيجان: تپهاي كوچك در سرزمين ماد
- حفاريهاي تپه نوشيجان در 1967
- حفاريهاي شهر قومس، 1967 ( با همكاري)
- كوروش بزرگ
- نخستين هخامنشيان
- مجسمه داريوش مكشوفه در شوش: شرح و تفسير
- تپه نوشيجان،1970: دومين گزارش ضمني ( با همكاري)
- دهكده هخامنشيان در شوش و مهاجرت پارسيان به فارس
- حفاريهاي شهر قومس، 1971( باهمكاري)
- پاسارگاد: حفاريهاي انستيتوي مطالعات ايراني بريتانيا از 1961 تا 1963
- مجسمه داريوش بزرگ مكشوفه در شوش.
|
|
|